CZYTAJCIE NOTKĘ POD ROZDZIAŁEM !
*Justin *
Nie wiedziałem co powiedzieć.. Jak ona może tak sądzić..
Siedziałem obok niej, byliśmy oparci o ścianę i patrzeliśmy wprost na okno.
- Teraz wszystko się zmieni - powiedziałem obejmując ja swoimi ramionami.
- Nie Justin. - wyjąkała.
- Alice, będzie dobrze. Zobaczysz! Ja Ci pomogę.
- Nie potrzebuje żadnej pomocy! - wyplatała się z mojego objęcia i przesunęła się na drugi koniec łóżka.
- Alice.. Daj sobie pomóc..
Ona tylko odwróciła wzrok..
Do sali wszedł doktor, ja zeskoczyłem z jej łóżka i spojrzałem w jego stronę.
- Panna Connor. Witam. Zrobimy jeszcze kilka podstawowych badań, jeśli wszystko będzie dobrze, dziś wieczorem wróci pani do domu.- uśmiechnął się i czekał na odpowiedź.
Alice nic nie odpowiedziała, skinęła głową. Do lekarz podeszła pielęgniarka i wyszeptała mu coś na ucho. On skinął głową, a pielęgniarka chwyciła za łóżko i wywiozła Alice z pokoju. Poszedłem za nimi. Ali chwyciła mnie za rękę. Spojrzałem na nią.
-Justin zaczekaj tu na mnie..- nieśmiało powiedziała.
- Oczywiście. - uśmiechnąłem się i wróciłem do jej pokoju.
Usiadłem na krześle. Nagle mój telefon zadzwonił.
-Halo?
-Cześć Justin tu James, tata Alice. Wiesz już co z nią?
- Tak właśnie pojechała na badania, lekarz powiedział, że jeśli wszystko będzie dobrze, wyjdzie do domu już dziś.
- Bardzo się cieszę. Ja muszę kończyć. Zadzwoń jak będziesz wszystko wiedział.
Nie poczekał na odpowiedź, rozłączył się. To było trochę dziwne, ale jej tata już taki jest.
Rozejrzałem się wokół siebie na parapecie leżały jakieś ubrania. Zgaduję, że należały one do Ali. W kącie leżała jej torba. Chwyciłem ją, poskładałem ubrania i wsadziłem je do torby. Do pokój weszła pielęgniarka.
- Panie Bieber?
-Umm... Tak?- spytałam lekko spanikowany.. Nie wiedziałem o co chodzi.
-Alice podpisuje jeszcze kilka dokumentów i za kilka minut będzie gotowa do wyjścia. Wszystko już dobrze, lecz musi ona odpoczywać.
- Oczywiście
Pielęgniarka wyszła z pokoju. Wyjąłem telefon z kieszeni i zadzwoniłem do jej taty.
Jeden sygnał, drugi, trzeci - no odbierz - czwarty, piąty.. Beep,beep,beep.. Tutaj James Connor w tej chwili nie mogę odebrać zostaw swo.... - cholera jasna, sekretarka- pomyślałem.
Do pokój weszła Alice.
-Hey..
- Jak się czujesz?- Zapytałem.
*Alice*
Po podpisaniu ostatnich dokumentów wróciłam do sali na której leżałam stał tam Justin. Spytał jak się czuję..
-Zdecydowanie lepiej..- Skłamałam...
- To co, jedziemy do domu?
-Zdecydowanie.. Już za dużo tego szpitala - odpowiedziałam, a Justin tylko się zaśmiał..
Szliśmy w stronę wyjścia Justin niósł moją torbę.. Miałam na sobie jedynie cienki sweterek.
Staliśmy przed drzwiami, już chciałam wyjść, gdy Justin chwycił mnie za ramię i przyciągnął do siebie.
-Co robisz?- spytał.
- Chcę stąd wyjść?
- Ale tak?- mówiąc to pokazał na moje ubrania.
- Tak, a coś Ci się nie podoba?
- Nie, wyglądasz śliczne, ale mamy listopad, jest kilka stopni, a Ty tak cienko ubrana.. Czekaj... O tutaj proszę..- ściągnął bluzę i okrył mnie nią.
- Nie, nie trzeba.. Teraz Ty zmarzniesz.
- Nic mi nie będzie - oznajmił pokazując swoje śnieżno białe zęby.
Padało. Było mokro, zimno i ślisko, a ja na nogach miałam trampki, które zaraz po wyjściu na zewnątrz przemokły..
Justin zauważył to, a do auta było dość daleko. Justin popatrzał na mnie po czym nachylił się, jedną ręką objął mnie w talii, a drugą chwycił pod kolanami.
- Co Ty robisz? - z nie pokojem zapytałam.
On tylko uśmiechnął się i podniósł mnie jak pannę młodą.
- Niosę Cię do auta, a co myślałaś?
- Ja dam sobie radę.
- Tak, ale dopiero co wyszłaś ze szpitala, nie chcę żebyś się przeziębiła.
Zaczerwieniłam się. To było takie słodkie.
Wsiedliśmy do auta.
- Dzięki Justin, nie trzeba było..
- Trzeba, nie trzeba było fajnie.
- Gadałeś z moim tatą?- chciałam szybko zmienić temat.
- Dzwoniłem, ale nie odbierał..
- Ohh.. Nic dziwnego.. Czekaj zadzwonię do niego.
Wyciągam z kieszeni telefon i zadzwoniłam do taty. Nie odbierał.
- I?
- Nie odbiera jak zwykle..
Jechaliśmy chwilę w ciszy. Nagle zatrzymało nas czerwone światło. Patrzałam co dzieje się za oknem, kątem oka widziałam jak Justin na mnie patrzy odwróciłam się w jego stronę. Światło z czerwonego, zmieniło kolor na zielony. Odjechaliśmy.
Przejeżdżaliśmy obok mojego domu. Bieber zatrzymał się przed moimi drzwiami. Wysiadł z auta i w mgnieniu oka był już obok mnie otwierając mi drzwi. Wyszłam z auta uśmiechając się do chłopca. Podeszliśmy do drzwi. Zadzwoniłam na dzwonek. Nikt nie otwierał..
- Masz klucze?- zapytał Justin
- Nie.. Nigdy nie noszę ich ze sobą. Mama zawsze była w domu wiec nie było takiej potrzeby..-mówiąc to łza spłynęła mi po policzku.
Justinowi zrobiło się smutno.
- To ja zadzwonię po twojego tatę jeszcze raz. - zmienił temat.
Kiwnęłam głową na tak.
Justin wyjął z kieszeni telefon i wybrał numer. Dzwoni... Czekaliśmy zaniepokojeni.
- Cholera..
- Co się stało ?
- Sekretarka..
- On nigdy nie odbiera telefonu! Jezu..
Spuściłam głowę.. Nie wiedziałam co robić. Justin chwycił mnie za ramię.
- Chodź, jedziemy do mnie.- powiedział i ruszył w stronę auta.
- Nie, nie chcę się narzucać. Cały czas siedziałeś przy mnie i jeszcze teraz masz mieć mnie na głowie..
- Alice, nie gadaj głupot to czysta przyjemność. - Uśmiechnął się, otworzył drzwi od strony pasażera i gestem ręki pokazał, że mam wsiadać. Jeszcze przez chwilę się zawahałam.. Ale pomyślałam 'co mam do stracenia?' i wsiadłam.
On z piskiem opon wyruszył spod moich drzwi.
A więc.. Przepraszam.. Rozdział miał być wcześniej.. No ale nie wyszło.. Nn będzie w najbliższym czasie ;) Przy okazji chciałabym polecić wam te blogi :))
http://wystarczyuwiierzyc.blogspot.com/?m=1
http://successfulattack.blogspot.com/?m=1
