ROZDZIAŁ 5

*Justin*
Plaża, słońce, woda po drugiej stronie las.
-Jest tu tak, cicho. Tak pięknie. - powiedziała Alice. Tak byłem tam z nią. Cieszyliśmy się chwilą. Chciałem, żeby czas stanął w miejscu, żeby zostało tak na zawsze. Zero problemów, zero smutku. Leżeliśmy na miękkim kocu wtuleni w siebie, nad nami rozciągało się nieskazitelne niebo. Słychać było jedynie szum fal.
Alice nagle zerwała się i usiadła. Patrzała nie mnie i uśmiechnęła się. Uśmiechnęła się pierwszy raz od niepamiętnych czasów, była szczęśliwa.
- To co będziemy robić?- zapytała z entuzjazmem.
-Na co tylko masz ochotę - odpowiedziałem.
- Idziemy pływać - oznajmiła ściągając bluzkę, a zaraz po niej spodnie.
Zaśmiałem się i po woli ściągłem bluzę i spodnie. Patrzałem jak dziewczyna moich marzeń podchodzi coraz bliżej wody. Śmiała się, było słychać, że jest szczęśliwa.
Wstałem chciałem do niej dołączyć. Stałem na samym brzegu. W miejscu zjednania wody z lądem. Pomachała mi i zanurzyła się pod wodę. Jeszcze przez chwilę było widać jej chude ciało pod taflą przeźroczystej wody. Lecz po chwili zniknęła z lini horyzontu.
-Alice!- zawołałem. Myślałem, że się wynurzy, lecz nie stało się to. Przerażony zacząłem wołać jej imię. Na marne. Nigdzie nie było jej widać.
Wbiegłem w głąb morza. Nie było jej tam. Łzy spływały mi po policzkach z bezsilności. Płakałem, wolałem, prosiłem to nic nie dawało.. Zanurzyłem się pod wodę i szukałem jej. Pływałem i rozglądałem się za nią w każdą możliwą stronę. Nie było jej tam..
Nagle poczułem, że coś lub ktoś ciągnie mnie na dno. Próbowałem się wyrwać, ale to nie było możliwe. Opadałem na dno. Brakowało mi powietrza. Nie miałem już siły. Szłem na dno. Zachłysnąłem się wodą, straciłem przytomność. Przed oczami przeleciało mi całe życie. Wszystkie wspomnienia wróciły. Poczułem jak wypływam na powierzchnię bez tchu. Bałem się.. I w tym monecie się... Obudziłem.
Tak, to był sen. Na szczęście tylko sen. Odetchnąłem z ulgą... ale za raz gdzie ja jestem? Siedzę na jakimś starym krześle. Rozejrzałem się dookoła. Ściany były blado różowe, pod ścianą stało kilka łóżek. Za mną stało jeszcze jedno łóżko, a nad nim mnóstwo monitorów. W łóżku leżała Alice. Wyglądała jakby spała. Podeszłem bliżej niej. Do pokoju wszedł mężczyzna w średnim wieku.
-Dzień dobry panie Bieber- przerwał ciszę.
-Taa.. Dobry. Może mi pan powiedzieć gdzie ja jestem i co tu się dzieje?
- Jest pan w szpitalu..- ah no tak już pamiętam byłem u Alice, gdy ona zemdlała. Zadzwoniłem po karetkę...- przyjechał pan za nami i w oczekiwaniu na wybudzenie panny Connor ze śpiączki najwidoczniej pan usnął - kontynuował.
- Więc co z nią ?!- nagle wystrzeliłem.
- Alice jest odwodniona, najprawdopodobniej przez kilka dni nic nie jadła ani nie piła. - oznajmił lekarz.
- Wyjdzie z tego?- zadawałem kilka pytań na minutę.
-Powinna. Ma silny organizm. Podaliśmy jej dożylnie pożywienie.- Chwycił mnie za ramię - Będzie dobrze.- dokończył. Wyszedł z pokoju zostawiają mnie sam na sam z Alice. Usiadłam na krześle i wpatrywałem się w jej piękną twarz.
Po kilku minutach do pokoju wszedł jakiś mężczyzna. Podszedł do mnie i podał mi rękę - Jestem James Connor, ojciec Alice. Co z nią?- zapytał.
- Miło mi nazywam się Justin, Justin Bieber. Alice jest odwodniona i niedożywiona. Podano jej jakieś leki czy coś i powinna się powoli wyburzać. - opowiedziałem na jednym tchu.
- Dziekuje, no wiesz za to że się nią zająłeś. Przepraszam, że w tej chwili mnie nie było, ale wiesz jak jest. Praca, praca i praca, ale już jestem więc możesz już jechać do domu, a ja idę dogadać się z doktorem.- powiedział wychodząc.
-Nie!- krzyknąłem.
- Ale o co chodzi?- zapytał zmieszany.
- Przepraszam. Chodzi o to, że nigdzie się nie wybieram.- tłumaczyłem..
- Ale siedzisz już tak długo, pewnie jesteś zmęczony.- przekonywał mnie.
- Nie, dopiero co wstałem, pojadę na chwilę do domu się przebrać i w ogóle.. Za chwilę jestem spowrotem..- oznajmiłem wychodząc.
-Jeśli chcesz..- powiedział i wyszedł.
Pojechałem do domu...



I jak ? Zaskoczyłam was choć trochę? :) Panuję coś czego się nie spodziewacie ale to SOON ;) Przypominam o komentarzach jest już ponad 300 wyświetleń! Jeśli pod postem pojawią się przynajmniej dwa komentarze zrobię konkurs. To chyba na tyle nn powinien być jutro :) Miłego weekendu życzę ;D
CZYTASZ = KOMENTUJESZ