ROZDZIAŁ 2

... Odeszłam od taty i krzyknęłam - Nie to nie może być prawda!.. Ojciec nic nie odpowiadał tylko płakał, jeszcze nigdy nie widziałam jego płaczącego.

Pobiegłam do mojego pokoju i dalej nie wierzyłam w to co się działo.. Jedyne co było w mojej głowie to niepokój i 1000 myśli dlaczego akurat mnie się to przydarzyło.. To było okropne.. Siedziałam w pokoju i nie miałam na nic ochoty. Moja mama nie była dla mnie tylko mamą, ona była moją najlepszą przyjaciółką. Jej mówiłam wszystko. Tylko jej ufałam... A teraz?! Co mam zrobić bez niej?..

Leżałam tak bez ruchu do wieczora. Kiedy za oknami zaczęło się ściemniać zeszłam na dół po wodę. Myślałam, że tata już śpi więc nie chciałam go obudzić. Po cichu zeszłam do kuchni zabrałam szklankę z wodą i usłyszałam płacz mojego ojca.. Było mi strasznie źle. Nagle tata mnie zawołał..

Udałam się do salonu, zobaczyłam tatę, który próbował się ogarnąć, ale nie za dobrze mu to wychodziło.. Usiadłam w fotelu na przeciw jego. Śledziliśmy przez pół godziny w idealnej ciszy. Za oknami było już zupełnie ciemno. Nagle tata się odezwał: Kochanie jak się czujesz?- jego głos urwał się, był taki roztrzęsiony jakby nie jego.. Nie umiałam się odezwać, nie wiedziałam jak. Tata zorientował się, że nie jestem w stanie odpowiedzieć i znów przemówił: - Skarbie, będzie dobrze, zobaczysz. Jakoś sobie poradzimy.- Jego głos ponownie został urwany. Z mojego oka mimowolnie wyleciała jedna łza, a za nią kolejnych kilka.. Odwróciłam się i spowrotem wróciłam do pokoju.. Zadzwonił mój telefon. Ignorowałam to, nie byłam w stanie z nikim gadać. Położyłam się na łóżku i dalej płakałam to było jak okropny sen. Chciałam zasnąć i już nigdy się nie obudzić. Usłyszałam dźwięk mojego telefonu, dostałam wiadomość. Miałam w głębokim poważaniu kto i co ode mnie w tej chwili chce. Dostałam jeszcze kilka esemesów, lecz także ich nie odczytałam. Po kilku godzinach bezlitosnego płaczu, zasnęłam. Chciałam już nigdy nie wstać..




Dobra jest drugi.. Miał być po trzech komentarzach no ale jest.. Jeśli to czytasz to proszę zostaw po sobie komentarz.. Wystarczy zwykłe 'przeczytane' :) na prawdę nie trzeba się nigdzie logować ani nic. Zajmie to minutę a mi sprawi wiekie szczęście :) Jeśli pojawi się kilka komentarzy rozdział pojawi się jeszcze dziś!